Home

Je hebt tijdens of na de zwangerschap je kindje verloren. Je wereld staat stil als je je kindje verliest. Je bent dichtbij nieuw leven en dan komt ineens de dood. Het is een vreselijke ervaring. Juist als je zwanger bent, in verwachting, dan verwacht je een baby te krijgen om ervoor te gaan zorgen en het te vertroetelen. En die droom wordt ruw verstoord door de dood. Je bent zo gewond geraakt, dat alles daarna moeite kost en je voelt je zo kwetsbaar.

De buitenwereld kan met goedbedoelde opmerkingen komen als: “je krijgt vast nog wel een kindje” of “ben je er nog mee bezig?” Je gaat door en de buitenwereld ziet een vrouw die het verlies aankan. Maar wat speelt er bij jou vanbinnen?

Herken je dit:

  • Je bent zo overvallen door het verlies van je kindje. Je verdriet is nog zo groot. Je kunt snel geraakt worden door de buitenwereld door de grote wond in je hart. Je voelt je zo kwetsbaar. De wereld gaat door en jij staat stil. Je tranen zitten hoog maar je stopt ze telkens weg. Je hebt geen idee hoe je verder moet.
  • Je gaat door na het verlies van je baby omdat het moet, maar je bent doodmoe en kunt je niet concentreren. Je slaapt slecht en je gedachten malen.
  • je denkt heel vaak aan je kindje maar in je omgeving kun je er niet over praten. Als je het probeert zeggen ze “denk je er nog steeds aan?” Of “heb je het nog niet verwerkt?” Je houdt je mond erover maar van binnen blijf je ermee worstelen. 
  • Je voelt je schuldig om het verlies van je kindje. Je denkt “had ik maar dit gedaan of had ik dat niet gedaan, dan was mijn baby niet gestorven”.
  • Je merkt dat jij en je partner heel verschillend met het verlies van je kindje omgaan. Jij bent emotioneel en je partner praat er niet over. Dat geeft spanningen. Je lijkt ver van je partner weg en dat maakt je nog eenzamer.

Maar wat gebeurt er eigenlijk als je je verdriet binnen houdt en niet over het verlies van je kindje praat? Je wordt moe en prikkelbaar en loopt tegen de grens van een burn-out aan. Alles moet voor je gevoel, niks gaat meer makkelijk. Als er in je omgeving een verlies is raakt het je ook in jouw verdriet. Je kunt niet meer blij zijn. Je verdriet mag niet naar buiten en je blijft de deksel erop drukken tot het niet langer meer gaat. De druk is te groot en de deksel vliegt eraf. Je zit jezelf vreselijk in de weg. Je kunt echt niet meer verder, je ploft op de bank en kunt er niet meer vanaf komen. Maar nee zeggen is heel moeilijk, je voelt je verplicht om dingen te doen. Je hebt geen energie, kunt niet meer werken en je loopt vast.

Hoe fijn zou het zijn als je ondersteund wordt in een traject om weer vooruit te kunnen zonder moe en prikkelbaar te zijn. Dat je op een veilige plek je verhaal kunt vertellen en ik naar je luister, luister én luister. Dat je stapje voor stapje je verdriet kunt uiten. Dat je over je schuldgevoel mag vertellen. Dat je weer een beetje vreugde mag ervaren. Dat je leert LEVEN met het verlies en verdriet.

Bel of app me op 06 – 308 63 653 of stuur een mail naar jeanette@vlindermama.nl. Je krijgt een gratis gesprek van 30 minuten. 

Ik heb zelf Fleurtje gekregen, doodgeboren in de 29e week van de zwangerschap. Door mijn ervaring kan ik je ondersteunen in je rouw-werk. Het is hard werken wat je doet om met rouw om te leren gaan en ik heb een luisterend oor en liefdevolle aandacht voor jou!

In mijn blog vertel ik mijn verhaal over de geboorte van Fleurtje.


Start van het kleuren van de levensbloem